ΦΑΝΗ ΚΑΤΩΤΟΙΚΙΔΟΥ

Στέλιος Κ. Βίττης     Ιστορική Αναδρομή: Γεννήθηκε το  1973  στην πόλη της Πτολεμαΐδας, αποφοίτησε με άριστα  την Ιδιωτική σχολή Β. Ελλάδος   στη Θεσσαλονίκη με ειδικότητα:  Τεχνικών ψυκτικών και θερμικών εγκαταστάσεων. Κατόπιν εξετάσεων απέκτησε την άδεια Εργοδηγού Ψυκτικού  (Κατηγορία 1) με άριστα, καθώς είναι ο 1ος στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Η επαγγελματική του δραστηριότητα ξεκινάει το 1992 όπου και εργάστηκε ως βοηθός - Τεχνίτης Ψυκτικός.   Μετέπειτα ακολούθησε  6ετή επαγγελματική εμπειρία στην πόλη της Θεσσαλονίκης εκεί εργάστηκε σε μεγάλες εταιρίες κλιματισμού. Το έτος 1998 έκανε το βήμα και ίδρυσε την εταιρεία ΒΙΤΤΗΣ Κ . ΣΤΕΛΛΙΟΣ με αντικείμενο την εμπορία - εγκατάσταση και επισκευή ψυκτικών και κλιματιστικών εφαρμογών.  Το 2001-2003 συγχρόνως με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες του προτάθηκε να μπει και στον τομέα τις εκπαίδευσης.  Ο Στέλλιος Κ. Βίττης...

Ο κόσμος... Αυτός ο κόσμος που μας απασχολεί όλους μας, και ζούμε τη ζωή μας με βάση το τι θα πει ο καθένας. Και ποιος είναι στην τελική αυτός ο κόσμος? Ποιος κόσμος είναι αυτός που περπάτησε με τα παπούτσια σου? Ποιος κόσμος γνωρίζει τι βιώνεις καθώς  κλείνει η πόρτα του σπιτιού σου? Ποιος κόσμος λοιπόν είναι ικανός να κρίνει εκτός του υψίστου?  Και σε ρωτάω λοιπόν Εσυ? Που βρίσκεσαι εσυ? Ότι και αν κάνεις ο κόσμος που λες, πάντα θα έχει ένα λόγο να πει.  Εσυ κάνε τα κουμάντα σου και να είσαι σωστος για εσένα, όταν ξέρεις ποιος είσαι ξέρεις και τι θέλεις, και όταν  ξέρεις τι θέλεις, γνωρίζεις και πως πρέπει να σου συμπεριφέρονται! Ζήσε για εσένα, χωρίς να ενοχλείς το διπλανό σου. Ο κόσμος εκεί θα βρίσκεται και πάντα ενοχλημένος θα είναι... Σε θλίβει ναι, δυστυχώς ζούμε σε ένα κόσμο που κοιτά να "πατήσει" ο ενας τον άλωνε, χωρίς να γνωρίζουν πλάθουν ιστορίες και εσυ απογοητεύεσαι γιατί  εσυ δεν θα το 'κανες, γιατί σε πνίγει το δίκιο, γιατί θέλεις καθαρότητα, για...

-Α! Αυτή αφέθηκε, δεν ήταν έτσι... -Τόσο όμορφη και να έχει τέτοιο σώμα... -Όλα λύνονται όταν ¨κλείνεις¨ απλά το στόμα σου! -Κάνε λίγο κράτη ποιος θα σε θέλει έτσι;  (Και άλλα πόσα σχόλια τέτοιου είδους γεμάτο  φορτίο  και  πόνο  γι' αυτούς που γίνονται αποδέκτες.) Πόσες φορές τα έχουμε ακούσει, η ακόμα και εμείς οι ίδιοι έχουμε πει κάτι αντίστοιχο;    Πίσω από κάθε γυναίκα που γίνεται αποδέκτης κακόβουλων σχολίων για τα κιλά της, θα μπορούσε να κρύβεται μια γυναικά που μόλις έφερε στον κόσμο ένα παιδί!  Ένας άνθρωπος που καλείται καθημερινά να παίρνει φαρμακευτική αγωγή, ένας άνθρωπος που έτσι γεννήθηκε η που έτσι ήθελε και έγινε.  Ένας άνθρωπος που βρίσκει παρηγοριά μόνο στο φαγητό, που ''τρώει'' τα συναισθήματα του!  Άνθρωποι που καταβάλλουν καθημερινά προσπάθειες να χάσουν βάρος, που φτάνουν σε σημεία να τιμωρούν τον εαυτό τους και να κοιτιούνται στον καθρέπτη καθώς το θέαμα τους φέρνει πόνο και απέχθεια.  « Η Ελένη αυτοκτό...

...Ανοίγεις την πόρτα. αυτήν την ριμάδα πόρτα... Μπαίνεις, κάθεσαι και περιμένεις, ρίγος σε διαπερνά σε όλο σου το σώμα, αγωνία.  Θα πάνε όλα καλά; Πονάει; Έχω ελπίδες; Αχ αυτή τη ελπίδα... Μόνο αυτή μας κρατούσε. Ξαφνικά γυρίζεις το βλέμμα σου αφού εξοικειώνεσαι λίγο με το χώρο, και να σου ένα ζευγάρι εκεί, να και ένα νέο ζευγάρι πιο κάτω και πιο πέρα ένα ακόμη νεότερο. Να χαρώ; Οχι ! Δεν χαίρομαι.  Αλλά δεν είμαι μόνη. Αυτή τη στιγμή είμαστε όλες ένα και ας μην έχουμε ανταλλάξει ούτε μια κουβέντα. Όλες ξέρουμε το λόγο που βρισκόμαστε εκεί. Είτε έχουν θέμα αυτές, είτε ο σύζυγος, είτε το έκαναν δυο και τρεις φορές άλλες ήταν η πρώτη τους φορά, όμως όλες με τα βλέμματα μας νιώσαμε τα πάντα. Έχω δυο παιδάκια , πάντα θέλαμε και ένα τριτο,ομως περιμέναμε τις ''κατάλληλες'' συνθήκες. Όλα αυτά τα χρόνια είχαμε να αντιμετωπίσουμε διάφορα οπότε αργά η γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι οι κατάλληλες συνθήκες δεν θα είναι ποτέ κατάλληλες για ένα ζευγάρι που θέλει να κάνει παιδί. Έ...

 Καθίσαμε παρέα, είμαστε αντικριστά.  Για πρώτη φορά μετά από τόσο καιρό με ρώτησες... -Ώστε λοιπόν θέλεις να μάθεις τι συμβαίνει όταν αρχίζεις να φοβάσαι το γεγονός ότι φοβάσαι... Αν μπορούσα να μην βγω πότε ξανά έξω, επειδή συνεχώς σκέφτομαι ότι θα πάθω κρίση πανικού δημοσιά,και αν συμβεί αυτό τι θα κάνω;  Κάθε φορά που έρχεται εκείνη η ώρα που αναγκαστικά πρέπει να βγω είτε για τρόφιμα,είτε για φαρμακείο είναι βασανιστήριο για εμένα.  Έχω τα πάντα σε πρόγραμμα. Από πριν πρέπει να γνωρίζω τρόπους διαφυγής,  να έχω έστω ένα πλάνο για το που βρίσκεται η πιο κοντινή έξοδος.  Κάθε φορά που στέκομαι σε ένα σημείο νιώθω πως όλα θα πάνε λάθος. Τα άγνωστα μέρη με παραλύουν, δεν μου αρέσουν τα πλήθη ούτε τα θέατρα,τα φεστιβάλ,τα πάρτι... Κάποτε συνήθιζα να τα αγαπώ,τώρα μου είναι τόσο δύσκολο. Λεωφορεία, αεροπλάνα, μετρό, είναι ο χειρότερος ''εχθρός'' μου. Δεν έχουν εύκολο τρόπο για να ξεφύγεις, σε πνίγουν! Νέους ανθρώπους;  Με ρωτάς αν γνωρίζω νέους ανθρώπου...

- Έλα μωρέ, μην αγχώνεσαι. -Δεν γίνεται! -Θα περάσει βρε. -Ξέρεις, δεν είναι τόσο εύκολο! -Ξέρεις και εγώ το έχω πάθει μια φορά, αν είσαι δυνατός δεν το ξανά βιώνεις! -Χμμ! Εγώ κάθε ημέρα. Ξέρεις αυτό δεν το ελέγχεις εσύ, δεν επιλέγει ιδιότητα, χρώμα η φύλο. -Ε εντάξει, δεν είναι και τίποτα. Όχι είναι! Δεν είναι πάντοτε το άγχος που εσείς νομίζετε, η που εσείς έχετε στο μυαλό σας. Το άγχος έχει και άλλες μορφές. Και ξέρεις τι γίνετε όταν βιώνεις μια από αυτές; Φόβος ... Ναι, φόβος! Φοβάσαι τον ίδιο σου τον φόβο, όλα είναι απειλή για εσένα και να μην ξέρεις τι να κάνεις, πως να διαχειριστείς μια τόσο τρομακτική κατάσταση;  Να νιώθεις ότι πεθαίνεις, ότι τρελαίνεσαι! Ξέρεις, ένας άνθρωπος με κοινό άγχος, συνήθως όταν αγχώνεται τις περισσότερες φορές γνωρίζει τον λόγο. Ένας άνθρωπος με πανικό, με διαταραχή άγχους το βιώνει ξαφνικά από το πουθενά και αυτό το κάνει ακόμη πιο επώδυνο. Στο άγχος υπάρχει μια αρχή και ένα τέλος, στη διαταραχή όλο και εξελίσσεται με τον καιρό. Το άγχος μπορεί...